เมื่อเยาวชน อยากจะเป็นจิตอาสา

ในพื้นที่ต.ศรีณรงค์ อ.ชุมพลบุรี จ.สุรินทร์ เด็กๆ ของบ้านยางน้อยก็เหมือนเด็กในหมู่บ้านอื่นๆ ที่ยังวิ่งเล่นสนุกสนานไปตามประสา แต่เพราะสิ่งที่ผู้ใหญ่ได้ร่วมแรงร่วมใจกันทำ ชวนให้นึกถึงคำกล่าวที่ว่า “ตัวอย่างที่ดี มีค่ายิ่งกว่าคำสอน” ที่นิยามสิ่งที่เกิดขึ้นกับเด็กๆ บ้านยางน้อยได้อย่างสอดคล้องนุ่มเนียน

ในปี 2553 มีโครงการจาก สปสช. ที่อบต. ได้ผลักดันงบประมาณปีละ 16,000 บาท ให้มาพัฒนาหมู่บ้านน่ามอง เงินจำนวนดังกล่าวได้นำมาใช้ทำกิจกรรมส่วนรวม ในเรื่องของการทำความสะอาด เป็นค่าน้ำ ขนม ซึ่งนอกจากช่วยให้หมู่บ้านสะอาด ยังเป็นการเชื่อมไมตรีระหว่างคนในหมู่บ้าน นอกจากนี้บนเวทีประชาคมได้มีมติให้ทุกครัวเรือนรับผิดชอบหน้าบ้านของตัวเอง ซึ่งนับเป็นการสร้างจิตสำนึกที่ดีให้กับทุกคน
“ทีนี้เด็กๆ เขาเห็นผู้ใหญ่ทำ ก็เลยอยากทำ เกิดการรวมตัวของเยาวชนกันขึ้นในทุกวันอาทิตย์ เพื่อเก็บขยะ โดยมีสมาชิกด้วยกัน 12 คน แม้จะเพิ่งเริ่มทำในปี 2557 แต่กลับประสบผลสำเร็จ แรกเริ่มเก็บได้ 3-4 ถุงปุ๋ย แต่วันนี้แทบไม่มีขยะเหลือแล้ว ทุกวันนี้มีแค่ถุงพลาสติก 2-3 ถุงเท่านั้น ที่ผลลัพธ์ดีขนาดนี้ เพราะเมื่อผู้ใหญ่รู้และเห็นว่าเด็กทำ เขาก็ไม่กล้าทิ้ง”
กระบวนการดังกล่าวเกิดการย้อนกลับ เมื่อเด็กเริ่มทำจนเกิดเป็นสำนึกที่ดีต่อสังคม ก็มีการพูดเตือนไปยังพ่อแม่ ถ้าใครเข้ามาในชุมชนนี้ จะเห็นได้ว่าไม่มีถังขยะ เพราะหมู่บ้านนี้ รวมถึงหมู่บ้านอื่นๆ ในตำบล ล้วนจัดการดูแลกันเองภายใน ไม่ต้องพึ่งงบประมาณในการจัดการ จากหนังสือ “เมล็ดพันธุ์ที่ชื่อ…การมีส่วนร่วม”. ขอบคุณข้อมูลบางส่วนและติดตามข้อมูลฉบับเต็มที่ thaihealth